অসমৰ সংস্কৃতি, পৰম্পৰা আৰু লোকজীৱনৰ সৈতে বিহুৰ সম্পৰ্ক অতি ঘনিষ্ঠ। বছৰত তিনিটা প্ৰধান বিহু—বহাগ বিহু, কাতি বিহু আৰু মাঘ বিহু—অসমীয়া সমাজত ভিন্ন সময় আৰু পৰম্পৰাৰে পালন কৰা হয়। বহাগ বিহু বসন্তৰ আগমন আৰু অসমীয়া নৱবৰ্ষৰ সৈতে জড়িত, কাতি বিহুত পথাৰৰ শস্যৰ মংগল কামনা কৰা হয় আৰু মাঘ বিহু শস্য চপোৱাৰ পিছৰ আনন্দৰ উৎসৱ। বিহুগীত, বিহু নৃত্য, ঢোল-পেঁপা, গামোচা, পিঠা-পনা, হুঁচৰি, মেজি আৰু উৰুকাই এই উৎসৱৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয় বহন কৰে। এই Assamese essay on bihu-ত তুমি বিহুৰ তিনিওটা ৰূপ, ইয়াৰ পৰম্পৰা, খাদ্য, নৃত্য-গীত আৰু অসমীয়া সমাজত ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে জানিব পাৰিবা।
সূচিপত্রঃ
Assamese Essay On Bihu: বিহুৰ পৰিচয়
বিহু অসমৰ অন্যতম প্ৰধান লোকোৎসৱ। ই কেৱল আনন্দ আৰু উৎসৱৰ সময় নহয়; অসমৰ কৃষিজীৱন, ঋতু পৰিৱৰ্তন, লোকসংস্কৃতি আৰু সামাজিক সম্পৰ্কৰ সৈতেও বিহুৰ গভীৰ যোগ আছে। বছৰৰ বিভিন্ন সময়ত পালন কৰা তিনিটা বিহুৱে কৃষিকাজৰ ভিন্ন পৰ্যায় আৰু অসমীয়া সমাজৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাক প্ৰতিফলিত কৰে।
বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু সাধাৰণতে এপ্ৰিল মাহৰ মাজভাগত পালন কৰা হয়। বসন্তৰ আগমন আৰু অসমীয়া নৱবৰ্ষৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আছে। কাতি বিহু বা কঙালী বিহু সাধাৰণতে অক্টোবৰ মাহৰ মাজভাগত পালন কৰা হয়। এই সময়ত পথাৰত শস্য বৃদ্ধি পাই থাকে, সেয়েহে ভাল উৎপাদনৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা আৰু চাকি জ্বলোৱাৰ পৰম্পৰা দেখা যায়।
আনহাতে, মাঘ বিহু বা ভোগালী বিহু জানুৱাৰী মাহৰ মাজভাগত পালন কৰা হয়। ধান চপোৱাৰ পিছত অহা এই উৎসৱত ভোজ, পিঠা-পনা, উৰুকা আৰু মেজিৰ বিশেষ গুৰুত্ব থাকে।
তিনিওটা বিহুৰ ৰীতি-নীতি একে নহয় যদিও ইয়াৰ মাজত কৃষি, প্ৰকৃতি, খাদ্য, পৰিয়াল আৰু সামাজিক জীৱনৰ এক সুস্পষ্ট সম্পৰ্ক আছে।
অসমৰ তিনিটা বিহু
1. বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু
বহাগ বিহু অসমীয়া সমাজৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় উৎসৱসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। বহাগ মাহৰ আৰম্ভণিৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক থকাৰ বাবে ইয়াক ৰঙালী বিহু বুলিও কোৱা হয়। বসন্তৰ আগমনৰ সময়ত প্ৰকৃতি সেউজীয়া হৈ উঠে আৰু নতুন কৃষি ঋতুৰ কাম-কাজ আৰম্ভ হয়।
বহাগ বিহুৰ প্ৰথম দিনটো গৰু বিহু হিচাপে পালন কৰা হয়। কৃষিকাজত গৰুৰ গুৰুত্বৰ প্ৰতি সন্মান জনাই এই দিনা গৰুক গা ধুৱাই পৰিষ্কাৰ কৰা আৰু যত্ন লোৱাৰ পৰম্পৰা আছে। ইয়াৰ মাজেৰে কৃষিজীৱনত গৰুৰ অৱদানৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছৰ দিনটো মানুহ বিহু হিচাপে পালন কৰা হয়। মানুহে নতুন কাপোৰ পিন্ধে, জ্যেষ্ঠজনক সেৱা কৰি আশীৰ্বাদ লয় আৰু আত্মীয়-স্বজনৰ সৈতে শুভেচ্ছা বিনিময় কৰে। বহু পৰিয়ালত গামোচা বা বিহুৱান উপহাৰ দিয়াৰ পৰম্পৰাও আছে।
বহাগ বিহুৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈছে বিহু নৃত্য আৰু বিহুগীত। ঢোল, পেঁপা, গগনা, টকা আৰু তালৰ সুৰত বিহু নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। বিহুগীতত প্ৰেম, প্ৰকৃতি, কৃষি, যৌৱন আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ বিভিন্ন অনুভূতি প্ৰকাশ পায়।
2. কাতি বিহু বা কঙালী বিহু
কাতি বিহু সাধাৰণতে অক্টোবৰ মাহৰ মাজভাগত পালন কৰা হয়। ইয়াক কঙালী বিহু বুলিও কোৱা হয়, কাৰণ এই সময়ত পথাৰত শস্য থাকিলেও নতুন ধান এতিয়াও ঘৰলৈ নাহে। কৃষকৰ বাবে এই সময়টো অপেক্ষা আৰু চিন্তাৰ।
কাতি বিহুত ভোজ বা আড়ম্বৰ তুলনামূলকভাৱে কম। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰাৰ্থনা আৰু মংগল কামনাই অধিক গুৰুত্ব পায়। ঘৰৰ তুলসীৰ তলত চাকি জ্বলোৱাৰ লগতে পথাৰত চাকি জ্বলোৱাৰ পৰম্পৰাও আছে।
শস্য যাতে ভালদৰে বৃদ্ধি পায় আৰু কৃষকে ভাল উৎপাদন লাভ কৰে, তাৰ বাবে এই সময়ত প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়। সেয়েহে কাতি বিহুৰ মাজেৰে কৃষকৰ আশা, পৰিশ্ৰম আৰু অপেক্ষাৰ ছবি স্পষ্ট হৈ উঠে।
3. মাঘ বিহু বা ভোগালী বিহু
মাঘ বিহু ভোগালী বিহু নামেৰে অধিক পৰিচিত। শস্য চপোৱাৰ পিছত পালন কৰা বাবে এই বিহুত খাদ্য আৰু ভোজৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে। মাঘ বিহুৰ আগৰ নিশা উৰুকা পালন কৰা হয়।
উৰুকাত পৰিয়াল, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়াই একেলগে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰে। বহু ঠাইত সমূহীয়াভাৱে ভোজৰ আয়োজন কৰা হয়। পিছদিনা পুৱা মেজি জ্বলাই পৰম্পৰা পালন কৰা হয়।
তিল পিঠা, ঘিলা পিঠা, নাৰিকলৰ লাৰু, তিলৰ লাৰু, চিৰা, মুড়ি আৰু অন্যান্য স্থানীয় খাদ্য এই সময়ত প্ৰস্তুত কৰা হয়। অঞ্চল আৰু পৰিয়াল অনুসৰি খাদ্যৰ ধৰণ সলনি হ’ব পাৰে।
বিহুৰ পৰম্পৰা, নৃত্য, গীত আৰু খাদ্য
বিহুৰ পৰম্পৰা অসমীয়া সমাজৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। বহাগ বিহুত গৰু বিহু আৰু মানুহ বিহুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি হুঁচৰি, বিহু নৃত্য আৰু বিহুগীতলৈকে বহু ৰীতি পালন কৰা হয়।
হুঁচৰি বহাগ বিহুৰ এক জনপ্ৰিয় সামাজিক পৰম্পৰা। এদল মানুহে ঘৰে ঘৰে গৈ বিহুগীত আৰু নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। ঘৰৰ লোকে হুঁচৰি দলক আদৰ-সাদৰ কৰে আৰু সাধ্যানুসৰি অৰিহণা আগবঢ়ায়। এই পৰম্পৰাৰ মাজেৰে ঘৰৰ মংগল আৰু সমৃদ্ধিৰ কামনা কৰাৰ লগতে সামাজিক সম্পৰ্কও শক্তিশালী হয়।
বিহু নৃত্য অসমৰ লোকনৃত্যৰ এক পৰিচিত ৰূপ। ইয়াৰ সৈতে ঢোল, পেঁপা, গগনা, টকা আৰু তাল আদি বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নৃত্যৰ ছন্দ আৰু গীতৰ কথাত বসন্ত, প্ৰেম, প্ৰকৃতি আৰু অসমীয়া জীৱনৰ বিভিন্ন ছবি প্ৰকাশ পায়।
বিহুৰ সময়ত পৰম্পৰাগত খাদ্যৰো বিশেষ গুৰুত্ব থাকে। তিল পিঠা, ঘিলা পিঠা, নাৰিকলৰ লাৰু আৰু তিলৰ লাৰুৰ লগতে চিৰা, মুড়ি, গুড় আৰু নাৰিকলৰ বিভিন্ন খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়। মাঘ বিহুৰ উৰুকাত পৰিয়াল বা গাঁওবাসীয়ে একেলগে বিভিন্ন স্থানীয় খাদ্যৰে ভোজৰ আয়োজন কৰে।
গামোচাও বিহুৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত। বিহুৱান হিচাপে গামোচা আগবঢ়াই জ্যেষ্ঠজনক সন্মান কৰা বা আপোনজনক শুভেচ্ছা জনোৱাৰ পৰম্পৰা আছে। গামোচাই দৈনন্দিন ব্যৱহাৰৰ সামগ্ৰীৰ লগতে অসমীয়া সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতীক হিচাপেও স্থান লাভ কৰিছে।
অসমীয়া সমাজ আৰু সংস্কৃতিত বিহুৰ গুৰুত্ব
বিহু অসমীয়া সমাজৰ সামাজিক জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। উৎসৱৰ সময়ত আত্মীয়-স্বজন, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়াই একেলগে মিলিত হয়। শুভেচ্ছা বিনিময়, আপ্যায়ন আৰু পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানৰ মাজেৰে মানুহৰ মাজৰ সম্পৰ্ক অধিক ঘনিষ্ঠ হয়।
বিহুৰ সৈতে কৃষিৰ সম্পৰ্ক বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। বহাগ বিহুত নতুন কৃষি ঋতুৰ আৰম্ভণি, কাতি বিহুত পথাৰৰ শস্যৰ মংগলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা আৰু মাঘ বিহুত শস্য চপোৱাৰ পিছৰ আনন্দ প্ৰকাশ পায়। এই তিনিটা পৰ্যায়ে অসমৰ কৃষিভিত্তিক জীৱনৰ এক সুন্দৰ ছবি দাঙি ধৰে।
বিহুৰ মাজত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বহু উপাদান একেলগে দেখা যায়। বিহুগীত, বিহু নৃত্য, ঢোল-পেঁপা, গামোচা, মেখেলা-চাদৰ, ধুতি-পাঞ্জাবী আৰু পৰম্পৰাগত খাদ্যই উৎসৱৰ স্বকীয়তা প্ৰকাশ কৰে।
বিহুগীত আৰু লোকনৃত্যৰ জৰিয়তে বহু পুৰণি সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ আগবাঢ়ি আহিছে। সেই অৰ্থত বিহু কেৱল বছৰত তিনিবাৰ পালন কৰা উৎসৱ নহয়; ই অসমীয়া সমাজৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।
আধুনিক সময়ত বিহু উদযাপন
সময়ৰ সৈতে বিহু উদযাপনৰ ধৰণত কিছু পৰিৱৰ্তন আহিছে। আগতে গাঁও আৰু পৰিয়ালক কেন্দ্ৰ কৰি বিহু উদযাপন কৰা হৈছিল। এতিয়া গুৱাহাটীকে ধৰি অসমৰ বিভিন্ন চহৰত বৃহৎ বিহু অনুষ্ঠান, সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী আৰু বিহু মঞ্চৰ আয়োজন কৰা হয়।
সামাজিক মাধ্যমেও বিহু উদযাপনৰ নতুন সুযোগ সৃষ্টি কৰিছে। মানুহে বিহুৰ শুভেচ্ছা, বিহু নৃত্য, পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক আৰু খাদ্যৰ ছবি বা ভিডিঅ’ ভাগ-বতৰা কৰে। অসমৰ বাহিৰত থকা অসমীয়াসকলেও বিভিন্ন চহৰত বিহু অনুষ্ঠান আয়োজন কৰি নিজৰ সংস্কৃতিৰ সৈতে সম্পৰ্ক বজাই ৰাখে।
আধুনিক সময়ত উদযাপনৰ মাধ্যম সলনি হ’লেও বিহুৰ মূল পৰম্পৰা আৰু সাংস্কৃতিক মূল্যবোধ সংৰক্ষণ কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। নতুন প্ৰজন্মই বিহুৰ ইতিহাস, লোকগীত, নৃত্য, খাদ্য আৰু সামাজিক ৰীতিৰ বিষয়ে জানিলে এই পৰম্পৰা আগলৈও জীয়াই থাকিব।
বিহুৰ পৰা আমি কি শিকিব পাৰোঁ?
বিহুৱে নিজৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাক সন্মান কৰিবলৈ শিকায়। গৰু বিহুত কৃষিকাজত সহায় কৰা গৰুৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা হয়। কাতি বিহুত শস্যৰ মংগলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় আৰু মাঘ বিহুত শস্য চপোৱাৰ পিছত সকলোৱে মিলি আনন্দ কৰে।
বিহুৱে কৃষকৰ পৰিশ্ৰমৰ মূল্যও মনত পেলায়। আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্য উৎপাদনৰ আঁৰত কৃষকৰ বহু পৰিশ্ৰম থাকে। বিহুৰ কৃষিভিত্তিক পৰম্পৰাই সেই শ্ৰমৰ প্ৰতি সন্মানৰ ভাব সৃষ্টি কৰে।
ইয়াৰ উপৰি বিহুৱে সামাজিক সম্পৰ্কৰ গুৰুত্ব বুজায়। জ্যেষ্ঠজনৰ আশীৰ্বাদ লোৱা, অতিথিক আপ্যায়ন কৰা, বিহুৱান দিয়া আৰু একেলগে উৎসৱ পালন কৰাৰ মাজেৰে মৰম, সন্মান আৰু একতাৰ মূল্য প্ৰকাশ পায়।
সঘনাই সোধা প্ৰশ্নসমূহ
Q1. বিহু কিমান প্ৰকাৰৰ?
অসমত তিনিটা প্ৰধান বিহু পালন কৰা হয়—বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু, কাতি বিহু বা কঙালী বিহু আৰু মাঘ বিহু বা ভোগালী বিহু।
Q2. অসমৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় বিহু কোনটো?
বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু অসমৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় বিহুসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ইয়াৰ সৈতে অসমীয়া নৱবৰ্ষ, বিহুগীত, বিহু নৃত্য আৰু বিভিন্ন সামাজিক পৰম্পৰা জড়িত।
Q3. বিহু কিয় পালন কৰা হয়?
বিহুৰ সৈতে কৃষি, ঋতু পৰিৱৰ্তন আৰু সামাজিক জীৱনৰ সম্পৰ্ক আছে। তিনিওটা বিহুৱে কৃষিকাজৰ ভিন্ন সময় আৰু পৰ্যায়ৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰা প্ৰকাশ কৰে।
Q4. বিহুত কি কি খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয়?
তিল পিঠা, ঘিলা পিঠা, নাৰিকলৰ লাৰু, তিলৰ লাৰু, চিৰা, মুড়ি আৰু বিভিন্ন স্থানীয় খাদ্য বিহুৰ সময়ত প্ৰস্তুত কৰা হয়।
Q5. বিহু নৃত্যৰ লগত কোনবোৰ বাদ্যযন্ত্ৰ জড়িত?
বিহু নৃত্যৰ সৈতে ঢোল, পেঁপা, গগনা, টকা আৰু তাল আদি পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ জড়িত।
উপসংহাৰ
বিহু অসমৰ সংস্কৃতি, কৃষিজীৱন আৰু সামাজিক পৰম্পৰাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। বহাগ বিহুত নতুন কৃষি ঋতু আৰু অসমীয়া নৱবৰ্ষৰ আনন্দ, কাতি বিহুত শস্যৰ মংগলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা আৰু মাঘ বিহুত শস্য চপোৱাৰ পিছৰ ভোগ-আনন্দ প্ৰকাশ পায়। বিহুগীত, বিহু নৃত্য, গামোচা, পিঠা-পনা, হুঁচৰি, মেজি আৰু উৰুকাই এই উৎসৱক এক স্বকীয় সাংস্কৃতিক পৰিচয় দিছে।
সেয়েহে Assamese essay on bihu লিখোঁতে কেৱল বিহুৰ নাম আৰু উৎসৱৰ কথা উল্লেখ কৰিলেই নহয়। ইয়াৰ সৈতে জড়িত কৃষকৰ পৰিশ্ৰম, প্ৰকৃতিৰ সৈতে মানুহৰ সম্পৰ্ক, পাৰিবাৰিক মৰম, সামাজিক একতা আৰু অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ কথাও বুজি পোৱাটো প্ৰয়োজন। সময় সলনি হ’লেও এই পৰম্পৰা আৰু মূল্যবোধ সংৰক্ষণ কৰিলে বিহুৰ সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব আগন্তুক প্ৰজন্মৰ মাজতো জীয়াই থাকিব।
